Maltepe askeri cezaevinin avlusunda 
Sisler içindeki Büyükada'nın karşısında 
Oturmuş yazarım bu şiiri 

Eylül başlarında bir Cumartesi sabahı 
Lodos titretiyor ağaçları 
Yağmur geceden yıkamış çiçekleri 

Gökyüzü mavi, bulutlar beyaz 
Ardından baharın geçti koca bir yaz 
Hapisteyiz hala ve güzün ilk serinlikleri 

Avlunun dört yanı dikenli teller 
Tellerin gerisinde nöbetçiler bekler 
Kapanır uykusuzluktan gözleri 

On gündür çocuk sesi duymadım 
Özledim "baba" deyişini kızımın 
Özledim beni görünceki sevincini... 

hayatım benim, kırk yıllık hayıtım 
Seni başarabildiğimce dürüst yaşadım 
İçim burada da pırıl pırıl şimdi 

Geçeer, güzelim, bu günler de geçer 
Sökülüp atılır dikenli teller 
Koparır halk bir gün zencirlerini